Recent was ik nog eens goed ziek. Goed ziek als in een week plat liggen en erna nog een paar dagen nodig hebben gehad om naar full power te gaan. Ik kon het me niet herinneren wanneer ik nog zo stevig ziek was. Het moet een 8 tal jaar geleden zijn geweest. Ditmaal koos ik er echter bewust ook voor om uit te zieken. De valkuil als zelfstandige of als moderne mens is steeds te blijven verder draaien op hoog ritme. Wat pillen erin en hoppa. Ik wou er ditmaal niet aan meedoen en geloofde dat deze ziekte me iets kwam brengen. Nu weer een week verder kan ik duidelijk al 2 cadeaus zien, namelijk er kwam meer nederigheid over me en er ontstond meer innerlijke rust en traagheid. Zij die me kennen weten dat ik iemand ben met passie, vuur, van veel gas geven, … en dat traagheid daar niet altijd inpast hoewel ik zelf wel fan ben van meditatie en mindfulness. Ik had dus blijkbaar nog een goede zet nodig om het mindful leven nog meer dan ooit te omarmen en met meer nederigheid te gaan leven.

 

Gezien bij mij ziekte doorgaans wordt veroorzaakt door te hard te gaan, door te veel te willen maximaliseren op privé en professioneel vlak, door te gulzig te leven, … bracht dit mij wederom bij de vraag ‘Is gewoon goed goed genoeg?’ en ‘Wanneer is goed goed genoeg?’. Twee zeer boeiende vragen mijn inziens. Er overkomt me immers al heel mijn leven een schuldgevoel wanneer ik te lang in rust ben en niet teruggeef aan de wereld. Het leven is inderdaad een balans tussen rust en inspanning. Door de ziekte ben ik meer dan ooit dan overtuigd over het grote belang van tijdige rust en ontspanning, en duurzame groei. Ik heb echter een bepaald geloof dat me sterk stuwde. Ik geloof in het maximaliseren van je eigen talenten, het blijven ontwikkelen van je persoonlijkheid, om zo de beste versie van jezelf te leven voor je naaste en verder verwijderde omgeving. Maw zo kan er een meer duurzame en innovatievere wereld ontstaan. En in deze uitdagende tijden hebben we volop innovatie for the greater good nodig. Dit geloof en deze visie vind ik zelf geweldig als rode draad door mijn privé en professioneel leven. Zoals ook over het werken in flow, een andere prachtige rode draad. Bij het leven en werken in flow, zit je vaak aan de rand van je comfortzone, zodat je optimaal kan groeien. Dus mijn nieuwe geloof en opvatting in het leven is bijgesteld. Gewoon goed is zeker goed genoeg. Je talenten en persoonlijkheid ontwikkelen is fantastisch, doch op tijd rust nemen en duurzame groei is perfect. Je bent op je best voor je omgeving als je in balans, gezond en ontspannen bent. En nog een andere bevrijdende gedachte is ‘jij hoeft de wereld niet te redden van de ondergang’. Daarover een andere keer meer.

Ik wens elke lezer een eenvoudiger, gelukkig en dankbaar leven en een job waar het ontspannen (samen)werken is en tegelijk zorgt voor voldoende uitdaging zodat je kan groeien als mens en professional.

 Picture: Photo by  leo abdelnaby  on  Unsplash

Picture: Photo by leo abdelnaby on Unsplash